«سرمایه داران پلشت !« نفت بر سر سفره مردم» سرتان را بخورد شما گلوله وزندان وشکنجه قاتق نان ما و کودکانمان کرده اید! فیلم بازی نکنید! شما از متشکل شدن ما هراس دارید وفقر ما مایه عزت شما است . خلاصه کنیم شما ما را ارزان و خاموش و پراکنده میخواهید و چنین مباد . ما پر از آواز پر از رقص وشادی های ناکرده و پر از آرزوی آزادی و عشق ناگزیر به برابری ایم . مابرآنیم تا درسطح گیتی متحد شویم و جهان دیگری بنا کنیم .ستیز با ما عاقبت ندارد، ما که کارگران جهانیم، اگر برخیزیم شما محو می شوید. »
اینست فریاد اول ماه مه.
امسال کارگران جهان زیر هجوم پیش رونده ولاینقطع نئولیبرالیسم هرچه بیشتر دستاورد های خودرا از کف داده و غارت شدند . تلاش برای ارزان کردن نیروی کار درتمام جهان ادامه داشت
کارگران جهان بیش از پیش شاهد برافراشته شدن پرچم های دروغین و آشکارا فریبکارانه سرمایه داران بودند. این پرچم هایی که قرار است جنایات سرمایه معاصر را رنگی انسانی زده وتوجیه پذیر جلوه دهد.
ـــــــــــــــ
خصوصی سازی درهمه جا توام با حملات مستقیم وغیر مستقیم به اتحادیه ها و منافع کارگری از طریق کاهش حقوق بیکاری وافزایش حق عضویت ومشروط کردن ایام بیماری و ...شدت یافت . بنحویکه بعنوان نمونه در سوئد هزاران نفر اتحادیه ها را ترک گفتند .اگر چه اتحادیه ها همچون گذشته تحت سیطره کارفرمایان از منفعت کارگری کاملا فاصله گرفته اند وهمان محمل اصلی خود را که از سه جانبه گرایی در دولت رفاه اخذ میکردند از کف داده اند . اما سرمایه کنونی آنها را نیز تحت عنوان موی دماغ آزادیهای سرمایه دار بمثابه فرد ولاجرم «دفاع از حقوق بشر»تاب نمی آورد.این معنای نئو لیبرالی از حقوق بشر قرار است ته مانده های دولت رفاه را جاروب کند.
ــــــــــــــ
ماشین جنگی سرمایه همچنان بکار است. در خاور میانه در میان خون و باروت« نظم نوین جهانی» در پی استقرار از هیچ وسیله ای فروگذار نمی کند. جنگ با ایران و سلاحهای هسته ای همچنان در پیش صحنه اخبار روز است. رژیم مذهبی میلیتاریستی ایران که با سرکوب جنبشهای انقلابی و آزادیخواه در ایران امکان پیروزی امپریالیستها را در منطقه افزایش داده و میدهد وسالها ست با تامین منافع سرمایه در ایران به سرمایه جهانی خدمت کرده است ، اکنون ار طریق افروختن آتش جنگی دیگر می رود تا آخرین خدمتها را نیز به جنگ افروزان بین الملی تقدیم نماید.سرکوب وتهدید جنبش های انقلابی و آزادیخواه از یکسو و رشد اندیشه های مذهبی ،ناسیونالیستی ، ارتجاعی که نتیجه فعالیتهای مشترک سرمایه جهانی ودولت های ارتجاعی منطقه ودر راسشان ایران و آمریکا است ،از ملزومات و باروت جنگ افروزی در منطقه است . جنگی که وظیفه اش تسهیل «نظم نوین جهانی » بخوان باز تقسیم مجدد جهان وسلطه کامل بر منابع انرژی جهان است . اروپای شرقی ،عراق پس از صدام وافغانستان بعد از طالبان و..... نشانگر عمق ادعا ها و عواقب این چنین جنگهایی است . مردم همیشه قربانیان قبل وبعد و گوشت دم توپ جنگ هایی از این دست اند .
سلاحهای اتمی وابزار کشتار انسانها نه تنها برای ایران بلکه در همه جهان موجب نگرانی کارگران و آزادیخواهان ودر همه جا نمایش بربریت دارندگان آنست . لذا خلع سلاح جهان از این بربریت سرمایه داران امری ضروری و جهانی است .
خلع سلاح جهان و مقابله علیه جنگ منوط به اتکا به یک نیروی اجتماعی است ، همانطور که جنگ افروزی هم نیازمند نیرو است . لذا مقابله علیه جنگ را نباید به شکلی شعاری و در هوا رها کرد بلکه مقابله علیه جنگ چه در ایران و چه در منطقه، منوط به قدرت گیری جنبش آزادیخواهی ودر راسش طبقه کارگر است . حرکت در چهارچوب ملزومات این جنبشها مضمونی ضد جنگ و ضد سلاحهای کشتار انسانهاست. تنها راه عملی مقابله علیه جنگ، دفاع از این جنبش ها است . این جنبشها هستند که در صورت استنکاف از مقابله علیه جنگ، خود به گوشت دم توپ رژیمهای سرمایه داری از دو سو بدل خواهند شد.
ـــــــــــــ
در ایران اما اعتصابات وتظاهرات و تشکل یابی و همکاری محور ستیز کارگران با حکومت میلیتاریستی مذهبی ایران بود. کارگران در طی جنگی طولانی با رژیم اندک اندک می روند تا تشکل های مستقل خودرا ایجاد و به رژیم تحمیل کنند.چگونگی این روند هستی تحولات آینده در ایران رارقم خواهد زد. به همین خاطر رژیم با تمام توان خویش در مقابل این روند ایستاده است. دستگیری محمود صالحی و دیگر کارگران برای جلوگیری از برگزاری مستقل اول ماه مه یکی از این نمونه ها است. حمله به اعتراضات آموزگاران و زنان و دانشجویان و دستگیری فعالین این عرصه ها نمونه دیگر بر این هراس رژیم است.
نفی تشکل های دولتی و سرمایه محور و خواست تشکل مستقل یعنی تشکل خود سامان وخودگردان و حول منافع طبقاتی( و تا آنجا که به این اصول وفادار است) خواسته کارگران ایران است و برای آن مبارزه میکنند. این خواست بنیادی کارگری نه تنها از سوی رژیم بلکه از سوی تمام گروههای سرمایه محور نفی و با آن مقابله میشود. تنها چنین تشکلی میتواند امورکارگری را سرو سامان دهد . یقینا در شرایط ایران مبارزه برای چنین تشکل هایی نیازمند پیش تشکل های مخفی وعلنی است که امر مبارزه تحت دیکتاتوری و خفقان را برای تشکل یابی تسهیل کنند.
ایدئولوگها تلاش می کنند محتوی معینی را برای همه دورانهای یک تشکل کارگری ترسیم نمایند و تشکل را در آن منجمد سازند درحالیکه تشکل مستقل کارگری باید تنها به اصل منفعت طبقاتی درتناسب قوای معین وفادار باشد . مثلا صنفی یا سیاسی رابالاخص در ایران چگونه می توان تفکیک کرد یا بعنوان مثال سه جانبه گرایی که اصل دوران دولت رفاه بوده است در عنان گسیختگی دورا ن نئولیبرالیسم کارکردی حتی در همان حد گذشته اش نخواهد داشت ودر واقع مذاکره با سرمایه چماق بدست معنی میدهد. از این رو تنها تصمیمات جمعی و متناسب با تناسب قوای طبقاتی و حول تمامیت زندگی کارگری چیزیست که به تشکل مستقل حیاتی زنده و پویا و متناسب با مبارزه طبقاتی می دهد. تدارک رهایی بدست خویش معنایی جز این ندارد.
ـــــــــــــــــ
تبعیض جنسی در تمام جهان هنوز به اشکال مختلف وجود دارد . این مسئله بالاخص در خاور میانه وبشکلی ویژه در ایران از ابعاد هولناکی برخوردار است. اسلام سیاسی توجیه این ویژگی ها است. در مقابل این ستم جنسی اما جنبشی در جریان است که به اشکال مختلف خودرا بروز میدهد . دستگیری و زندانی کردن زنان بطور روزمره در ایران ودرگیری نیروهای پلیس و پاسداران در خیابانها با زنان بدلائل مختلف از جمله حجاب امری مداوم است. این مسئله نشان میدهد که نمی توان از آزادی زنان بدون مبارزه علیه رژیم مذهبی ایران سخن گفت . آزادی زنان علاوه بر نابودی رژیم اسلامی و قبول حقوق برابردر ایران به امکانات اجتماعی نیازمنداست . سطح معینی از رفاه همگانی مثل کار برای همه ونگهداری کودکان وبیماران و سالمندان و..... از سوی جامعه و کاهش بار کار خانگی وکاهش ساعات کار و... شرط آزادی واقعی است برای چنین خواسته هایی در مقابل نئولیبرالیسم هار تنها طبقه کارگر می تواند پرچم این مبارزه را بدست گیرد . علاوه بر دفاع از خواست آزادی همگانی برای زنان خواستهای زن کارگر محور مطالبات طبقه کارگر برای آزادی زن است. با توجه به نقش اساسی که طبقه کارگر در سرنگونی رژیم مذهبی ایران دارد رابطه این طبقه با آزادی عمومی و زنان در ایران هرچه بیشتر اهمیت می یابد
ـــــــــــــــــ
نه به رژیم ، نه به تحریم، نه به جنگ، نه به حمله آمریکا، نه به سلاحهای کشتار در تمام جهان
زنده باد آزادی زنده باد سوسیالیسم
کار ، رفاه ، آزادی جمهوری شورایی
هسته اقلیت مه 2007